Zweven met mate

Zweven met mate

De ‘Nostalgie Notes’ die je soms zal tegenkomen op mijn blog zijn oude logjes -eerder verschenen op een vorig blog- die ik nog steeds een plekje op mijn (nieuwe) blog waard vind. Deze Nostalgie Note gaat over spirituele ‘hypes’: ietwat zweverige theorieën en ideeën die massaal aangehangen worden door menig ‘spiritueel’-ingesteld mens – Maar die volgens mij toch beter met een korreltje zout genomen kunnen worden..

 

Zweven met Mate

Woensdag 24 augustus 2016

Laatst begaf ik me weer eens in de ‘hogere www-sferen’, een beetje inspi-browsen, zeg maar. Spiritueel zijn is nu vreselijk in de mode, is wat ik vooral ontdek. Iedereen zou op zijn of haar eigen manier ‘speciaal’ of ‘uniek’ zijn. De één vanwege menig vorige levens, de ander omdat hij/zij ‘symptomen van verlichting’ vertoont (waar werkelijk élke tic, kwaal of klacht onder kan vallen) en wéér een ander omdat de maan tijdens zijn/haar geboorte op een bepaalde plek vertoefde.

Zo heb je nu ook hele generaties die de potentie hebben spiritueel zéér begaafd te zijn. Neem bijvoorbeeld de zogenaamde Indigo-kinderen -soms ook wel nieuwetijds-kinderen genoemd-.. Deze ‘kinderen’ zijn in de afgelopen 40 jaar geboren, en wel met het nobele doel de mensheid de juiste richting in te helpen.

Ook heb je ‘kristal-kinderen’, die wat meer naar binnen gekeerd zouden zijn ingesteld en een stuk rustiger zouden zijn dan de Indigo-kinderen. Uiteraard krijgt de -inmiddels vaak volwassen- ‘Indigo’-uitverkorene eerder een Kristal-kindje dan een ‘normale’ volwassene.

Als ik zo de gigantisch lange lijst aan kenmerken van Indigo-kids doorlees, moet ik meteen aan HSP (hoog sensitiviteit) en AD(H)D denken. Ik moet toegeven dat ik de laatste twee ‘labels’ toch ietsje meer geloofwaardig vind klinken (al bestaat ook daar nog enige twijfel bij – bij mij dan). De verhitte discussie eromheen (en dan heb ik het vooral over AD(H)D -en de vermeende drogering van Indigo-kindjes) moet jullie vast ook op een gegeven moment opgevallen zijn.

Zelf ben ik volgens doktoren een gevalletje ADD en ik herken me dan ook zeer goed wanneer ik de Indigo-eisenlijst snel doorspit (voordat ik mijn concentratie verlies, weetjewel).

Deze overdaad aan ‘kennis’ laat ik toch nog maar even mooi links liggen.. Maar om wel te wezen: met al dat zweef-zwerfafval dat zich op het www verspreidt kan je een compleet blog-magazine vol blaten -wat een grote groep (overwegend Amerikaanse) mensen dus ook doodleuk doen.

Afijn, ’t mag naar mijn gevoel dan vaak hier en daar nogal schorten aan ‘plausibiliteit’, vermakelijk is het vaak toch ook wel een beetje.. – Gewoon even met de gedachte spelen dat je in je vorige leven daadwerkelijk een boeddha of guru o.i.d. was. Of een kat, een egel of een boom. Wat nou als je geboortedatum daadwerkelijk een shitload aan info over je kan verschaffen? Dat je er haast bij onderuit kan gaan liggen terwijl alles maar gebeurt omdat je toch al weet hoe het ‘verhaaltje’ (af)loopt.

Wat nou als je inderdaad ergens op deze kluit aarde een soul-mate hebt ronddwalen, die zich pas compleet en geliefd voelt wanneer hij je dan eindelijk vindt? -als het lot het toelaat, welteverstaan.. Dat is toch hartverscheurend? Doe mij dan liever een realistische doch liefdevolle relatie, zonder kwijl en torenhoge verwachtingen en zo.

‘Vermakelijk’ is bij nader inzien toch niet het juiste woord. Maar je begrijpt vast wel wat ik bedoel.

Toch schrijf ik graag over wat vagere/zweverigere/ongrijpbaardere sferen. Ik houd het daarin alleen enkel bij wat ik zelf als aannemelijk of ‘waar’ ervaar. ’t Heeft meestal niet echt een fancy naampje of een exclusieve aard; mijn ervaring en/of mijn ‘waarheid’.

Ik denk niet dat iedereen uniek of speciaal is. Misschien wel wij allemaal als één geheel, maar ik ga niemand vertellen dat ik dankzij mijn vorige leven als Druïde/Boeddha/Ziener o.i.d. verder ‘geëvolueerd’ ben -in spiritueel opzicht of in welk opzicht dan ook. Ik geloof niet in die Pokémon-verschijnselen, ondanks de rage.

Het hele idee waarmee ik achter mijn laptop was gaan zitten is inmiddels verzwolgen door mijn spinsels over mensen die graag speciaal willen zijn en de onrealistische ideeën over het leven die we ons in t hoofd kunnen halen -en het vervolgens te doen overlopen van arrogantie, betweterij, -soms redelijk kwalijke- onzinpraat en/of op zichzelf afgeroepen teleurstelling -bijvoorbeeld wanneer de ‘speciale’ mens in kwestie erachter komt dat er ook nare dingen gebeuren en dat niet álles eerlijk hoeft te verlopen. Dat AD(H)D hebben best een serieus probleem kan zijn..

Dat ze geluk toch écht zelf moeten ‘maken’ in plaats van dat het zielen-maatje op het witte paard hen vindt en ‘vadertje en moedertje’ met hen speelt tot in het oneindige, talloze levens achter mekaar.

 

Maar dat ben ik maar hè..

Sprak de ‘down to earth’ steenbok

 

Ben jij nog een opmerkelijke theorie tegengekomen? 

Of vindt jij dat er in bovengenoemde theorieën wel degelijk een waarheid schuilt?

 

Volg:
Anne

Hi! Mijn naam is Anne (26) • Nieuwsgierig – Chaoot – Cat Lady – Tarotiste – BuJo-Addict – Pagan – Samenwonend – Uitpluizer – Filosoof-ish (etc) • Altijd blij met jouw ‘2 cents’, dus laat vooral een berichtje achter :)

Share:

13 Reacties

  1. 20 mei 2017 / 11:39

    Ik ben het nog aan het uitzoeken net als jij, soms kom ik dingen tegen dat ik helemaal in een deuk lig, en andere momenten de aha erlebnis, precies wat je zegt, ik heb geleerd, elk mens is uniek, en dat heeft weinig met zweverig te maken of wat je doet, tegelijk zijn we gemeenschapsdieren in hordes enzo, 1 schaap over de dam en… zo voorts.

    En daarbij, wat jij al zegt, een ieder heeft zijn of haar eigen waarheid, die je onderweg vindt, ik blijf dan ook zeggen, wat voor mij werkt, hoeft voor jou niet te werken en andersom ;-)

    x

    • Anne
      20 mei 2017 / 12:03

      En zo is het maar net :) Ik begrijp je geloof ik wel wat betreft ‘ieder mens is uniek’, dat is misschien ook wel zo en da’s naar mijn mening prima, zolang niemand vanwege zijn of haar talenten/labeltjes opeens een beter/meer spiritueel ontwikkeld mens is.. Alleen al denken dat je ‘beter’ bent vind ik allesbehalve spiritueel :P Daarom sluit ik me ook volledig bij je reactie aan ;)

  2. 20 mei 2017 / 12:08

    Nee joh, elk mens wordt uniek geboren, op die wijze is het mij geleerd, hahahaha ver weg nog van alles wat je wel kunt of niet, mijn cliënten zijn stuk voor stuk heel bijzonder en uniek, met weer overeenkomsten met anderen, net zo goed als ‘wij’, dat noemen we dan gewoon.. we zijn allemaal mens… ;-)

    X

  3. 21 mei 2017 / 11:15

    I don’t know… Ik begrijp die hele logische uitleg en ik kan het zelf net zo uitleggen… Maar het klopt potjandorie toch vaak… Nu ben ik niet in het vakje AD(H)D, nieuwetijdskind, indigokind, HSP (ah wie weet, otch een beetje). Maar daarover lopen roepen, verkondigen en bekeren? Nee… Maar ik ben wel een typische kreeft, met wat aarde kemerken…. So maybe, ergens kan het dan misschien toch kloppen…

    • Anne
      22 mei 2017 / 19:13

      Hmm, goed bekeken! Ergens heb ik het vermoeden dat zulke zaken zoals elementen, misschien zelfs sterrenbeelden wel een soort van waarheid in zich dragen (naast de eigenschappen die ze vertegenwoordigen – das voor mij wel iets dat vaststaat).. Maar zoals je zegt, daar ga je niet tegen iedereen een verhaal over lopen afsteken ;) nieuwstijdskind en indigokind zie ik als een andere manier om tegen AD(H)D + HSP aan te kijken, een visie die ik doorgaans ietsje te positief, zweverig en ‘opschepperig’ vind :P Dus ik kan me toch aansluiten bij je reactie ;)

  4. 23 mei 2017 / 16:39

    Ik heb de gave van ‘deja-vu’. Zo heb ik dit artikel al eens gelezen, zeer opmerkelijk. Komt door mijn hoogbegaafde gave. XD
    Mensen willen altijd graag bijzonder zijn, iets betekenen/voorstellen in de wereld. Bekendheid verwerven, niet doelloos op aard ‘zweven’. Dus tja, dan maar zweven hè? Tegenwoordig is iedere ouder er ook heilig van overtuigd dat zijn 2 dagen oude baby hoogbegaafd is omdat het zelf een snotje uit de neus peuterde ofzo. Lekker laten zweven, haha. :P

    • Anne
      24 mei 2017 / 10:06

      Heb je dan ook de gave om over intro’s heen te lezen? ;) Mensen negeren geloof ik maar al te graag alles dat hun niet-speciaalheid bevestigd :P Zou het dat inderdaad zijn? Het vermijden van een existentiële crisis? Lijkt me ook niks tbh.. maar da’s toch nodig om verder te komen? Achja – stoor me er verder ook niet aan, zolang ik maar normaal mag zijn 0=D xD

      • 24 mei 2017 / 13:29

        Jouw intro bevestigde gewoon mijn gave. :P Existentiële crisis, heeft de mensheid die niet altijd al gehad? In de geschiedenis van de filosofie, waren we niet altijd bezig met proberen alles om ons heen te duiden? De mens is wanhopig opzoek naar existentiële zingeving. Och, ik ben een romanticus pur sang, merk je ‘t? XD

        • Anne
          24 mei 2017 / 13:48

          Erg eh.. optimistisch ja xD Al ben ik bang dat je wel een beetje gelijk hebt. Toch zie ik dat indigo-gedoe als een vorm van denial – de donkere nacht heeft daar nog niet helemaal ingezet ofzo.. Maar ‘Live and let die’ xD

          • 24 mei 2017 / 14:12

            Ach, wat is een mens zonder hoop? *insert kakkerige dichtstem* :P Shine bright like a dia…. Indigo. Zoiets, hahaha. :P

  5. 11 juni 2017 / 10:44

    Ik kan me sterk vinden in deze open en toch kritische houding. Het dicht bij jezelf blijven maar ook jezelf eerlijk blijven vragen waarom je het zo graag wilt geloven.
    In het HSP verhaal herken ik veel van mensen om me heen en van mezelf. Uiteraard is ‘hoog sensitief persoon’ gewoon een letterlijke omschrijving van iemand die in de genetische aanleg bevattelijker is voor prikkels en dan ook vele signalen opvangt. Zelf gebruik ik daar dan graag wel eens de symbolische en nogal ‘spiribenaming’ -Moonchild- voor; past helemaal in het rijtje van ‘Indigo- en Kristalkind’ ;)
    Maar ik zie de neiging tot deze benamingen ook een beetje als een ‘ode aan’. Als het accepteren en omarmen van alles dat ‘vroegah’ net even ‘te anders’ zou zijn.
    We hebben in deze tijd dan ook de neiging om duidelijk te maken dat iedereen met z’n bijzonderheden geaccepteerd mag worden. Dat je niet meer ‘de vreemde eend’ of het buitenbeentje bent. Sterker nog: we wijzen vooral kinderen steeds meer op hun unieke eigenschappen en mogelijkheden i.p.v. beperkingen. Ik vind die bloemrijke ‘spirinamen’ daar dan stiekem wel erg mooi bij passen. ;)

    • Anne
      12 juni 2017 / 20:20

      Moonchild – Mooie naam! Maar ik blijf erbij dat wanneer iedereen opeens ‘speciaal’ is, er niet zo heel veel speciaals meer aan is – Hoe je ‘t ook noemt ;) Of ik nu ADD heb of een Moonchild ben; t is niet altijd even leuk (al klinkt Moonchild veel aangenamer haha :P – al zou ik daarmee ook niet iedereen aan de neus hangen, ik zie m’n moeder bijv. al raar kijken xD..). Dus ik begrijp je reactie goed, maar heb hier en daar tóch wat aan te merken op ‘het ieder kind vertellen dat hij/zij speciaal is’. ‘Anders’ zijn als kind is al lastig genoeg. Ik denk dat ze (zoals je al n beetje zegt) meer hebben aan handvatten, begrip en zo nu en dan wat rust.

      • 13 juni 2017 / 08:34

        Helemaal eens met je laatste punt: ‘Handvatten, begrip en zo nu en dan wat rust’.

        En ieder kind vertellen dat hij/zij speciaal is als in ‘anders’; nee dat lijkt me ook niet altijd nodig. In het dagelijks leven ouders vertellen: ‘ik denk dat uw kind een Moonchild is’. Haha, dat zal je me ook niet horen zeggen. ;)
        Voor mij is het meer de persoonlijke ‘bril’ waardoor ik iets bekijk. Zonder de lastige kant te willen ontkennen, probeer ik de krachtige kant te benadrukken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.