Zin-Leving

Zin-Leving

Toch maar weer een spiritueel logje, ik kan het niet laten 0=)

Op mijn vorige domeintjes heb ik al heel wat onderwerpen aangestipt die onder de noemer ‘spiritualiteit’ vallen.. En al valt het me best tegen om bewust met nieuwe -onaangestipte- onderwerpen op de proppen te komen – stiekem sluipen ze uiteindelijk toch uit mijn pen. De kans dat ik er ooit over uitgepraat raak acht ik dan ook erg klein (en dat vind ik -toegegeven- helemaal niet erg).

Spiritualiteit omvat -als ik er even goed over nadenk- toch (zo’n beetje) alles. Daarom ga ik niet eens proberen eromheen te lullen (wat ik aanvankelijk wél van plan was – met de gedachte dat ik het allemaal lekker ‘luchtig’ wilde houden, oh wel..) ;)

 

 

Op pad

Even voor de duidelijkheid: met ‘spiritualiteit’ doel ik (vooral) op ons innerlijk leven en de ontwikkeling daarvan. Het bewust worden – het groeien – het verbinden – het leven.

Ondanks het grote aantal uitgeschreven ‘routes’ (neem religies e.d.), kies ik er voor mijn eigen pad te uit te stippelen en te bewandelen.

 

 

There is a voice that doesn’t use words… Listen    

-Rumi

 

 

Ik ‘jat’ hier en daar een idee, ‘n ritueel of wat kennis (voornamelijk uit paganistische filosofieën, dus) – en voeg dat dan toe aan mijn reeds bestaande -eclectische- ‘tom-tom’. Soms krijgt die tom-tom een update, maar meestal vloeien de ingrediënten van de mengelmoes feiloos in elkaar over. Zo lang je luistert naar wat je hart/intuïtie je ingeeft, blijf je op de juiste weg (is mijn ervaring).

 

 

Van de kaart

Zoals mijn oude(re) lezers weten, was ik tot voor kort de weg een beetje kwijt. Ik luisterde niet meer naar de innerlijke tom-tom en raakte verdwaald in externe / schadelijke zaken. Daarmee verloor ik ook mijn ‘zin’..

Je hebt vast wel eens gehoord van het begrip ‘zingeving’:

 

 

Zingeving betekent het zoeken naar de zin, de bedoeling of het doel van het leven of van grote gebeurtenissen in het leven, of het trachten dit doel zelf te scheppen. Het woord zelf suggereert dat dit een actief proces is, wat erop wijst dat de zin van enig voorval geen vanzelfsprekendheid is.

-wikipedia.org (zingeving)

 

 

Ik mag ‘de zin van het leven’ dan nog niet precies uitgevogeld hebben (wie wel?) – alleen al het zoeken / uitvogelen zelf kan ‘zin’ vormen.. Voor mij heeft het dat in ieder geval lange tijd gedaan!

 

 

(on)Zin?

Toch begint er iets te knagen.. Al die blogs over het vinden van je levensdoel (of: ‘life-purpose’ / ‘soul-purpose’) komen me de neus uit. Allemaal zeggen ze hetzelfde – maar als het zo verrekte simpel is – waarom ‘vind’ (haast) niemand die zin dan?

Misschien is het stiekem een soort van ‘afleiding’ of schijnbeweging.. Misschien zoeken we, bedenken we, studeren we erop los – enkel om het werkelijke doel niet in de ogen hoeven te kijken. Namelijk: ‘leven’

 

 

To live is the rarest thing in the world. Most people exist, that is all.      

-Oscar Wilde

 

 

Bij het begrip ‘levensdoel’ leg ik al snel de link naar ‘het Lot’.. En vergeef me voor wat ik nu zeg – maar ik geloof dat wanneer je vasthoudt aan (geloof in) een ‘lot’ (het idee dat je pad al -door een ander (God bijv.)- uitgestippeld is), je niet in staat bent voluit te leven.

‘Het lot’ is wat er met je gebeurt / je te wachten staat wanneer je bij de pakken neer gaat zitten en je je leven door anderen laat leiden.

Of er nu sprake is van ‘vrije wil’ of niet – je zal enkel leven wanneer je zelf actie onderneemt, zelf nadenkt en zelf richting kiest.

Wie weet bestaat er (toch) wel zoiets als een levensdoel, maar dan zijn er nog steeds talloze verschillende paden die je daarin kan bewandelen. Het is uiteindelijk dus aan ons om ons leven te leiden.

 

 

Het Waarom

Het begrip / idee ‘levensdoel’ staat me misschien niet echt aan – gelukkig is dat ook geen vereiste. Zelf geef ik de voorkeur aan een ‘Raison d’être’: hetgeen dat het leven, ‘t leven waard maakt. Ik kan inmiddels al een rijtje ‘mini-Raisons’ opnoemen – iets wat me enkele maanden terug maar niet wilde lukken.

‘Raison d’ être’ -zo heb ik onlangs ontdekt- heeft een broertje; genaamd ‘ikigai‘. Ikigai is een Japans idee en betekent: ‘een reden om te zijn’ – het vertaald zich letterlijk dus hetzelfde als ‘Raison d’ être’; of en waar het verschil zich precies in zit durf ik je niet te vertellen.

Gelukkig is de filosofie achter ‘ikigai’ grondig gedocumenteerd en kunnen we er toch wel een beetje wijzer op worden.. Ikigai kan dus hetzelfde betekenen als ‘Raison d’ être’ (de dingen die het leven ‘t leven ‘waard’ maken) – maar houd er nóg een paar betekenissen op na. Waaronder bijvoorbeeld: “een reden om uit bed te komen” en “een reden om te (kunnen / willen) genieten van het leven” (ook even van wikipedia geplukt).

Naast deze simpele betekenissen kan ikigai ook doelen op een bepaalde spirituele en / of mentale staat van ‘zijn’. Dit hoeft niet per se te duiden op een ‘verlichte’ staat of zelfs maar op een positieve gemoedstoestand. Zelfs iemand die (bijv.) in een periode van rouw verkeerd kan ikigai ervaren – zo lang er de wil er is om volop te leven (en niet op te geven), is er sprake van ikigai.

 

 

He who has a why to live can bear almost any how.     

-Friedrich Nietzsche

 

 

Een voorwaarde schijnt wel te zijn dat je op je eigen pad blijft en je niet overgeeft aan een vorm van een ‘lot’. Alleen op jouw eigen (spirituele) pad vind je ikigai.

Ikigai en een ‘Raison d’être’ uiten zich dan ook in acties die óf spontaan / onbewust óf vanuit authenticiteit ontstaan. Het Lot en Ikigai / Raison d’être gaan dus niet goed samen..

 

 

Zin-Leving

Het moeilijkste aan het ‘terugvinden’ van mijn pad en mijn ‘zin’, was het me ontworstelen aan de grip van ‘het Lot’. Zonder zin en en zonder richting is het erg gemakkelijk je aan de gang van zaken over te leveren en alles maar gewoon te laten gebeuren – of je het er nu mee eens bent of niet.

Het besef dat overlevering aan zoiets als een lot, gelijk staat aan (spiritueel / emotioneel) sterven (om enkel nog maar te ‘bestaan’), heeft me toch wel wakker geschud: Hoe kan ik me goed voelen en genieten van het leven als ik niet eens echt leef?..

Vandaar dus, dat ik ‘de kunst van het leven’ weer onder de knie wil krijgen. Ditmaal niet door enkel te zoeken en te denken, maar ook door daadwerkelijk te doen. Er mag dan een duidelijk lot ontbreken – ik ken de weg weer (bijna) op mijn duimpje :)

 

 

Wat is jouw ‘ikigai’?

 

 

Volg:
Anne

Hi! Mijn naam is Anne (26) • Nieuwsgierig – Chaoot – Cat Lady – Tarotiste – BuJo-Addict – Pagan – Samenwonend – Uitpluizer – Filosoof-ish (etc) • Altijd blij met jouw ‘2 cents’, dus laat vooral een berichtje achter :)

Share:

8 Reacties

  1. 21 november 2017 / 08:37

    Als het leven geen actie meer bied dan sta je stil dan ga je niet verder. Men spreekt over het lot van het leven, maar het is aan jezelf hoe je daarmee omgaat. Zoals je schrijft het zelf bewandelen met vallen en opstaan of je laten begeleiden leiden en leef je niet vanuit jezelf.
    Mijn ikigai is te proberen gelukkig en lang te leven. De rust in mijn leven te vinden en die rust delen met wie ook rust wilt voelen.
    Spiritueel heb je hier meer aandacht gegeven aan het leven, en dat is ook spiritualiteit.

    Aum Shanthi

    • Anne
      21 november 2017 / 16:36

      Mooie (ware) woorden Bruno – en wat een fijne ikigai :)

  2. Morna Brighid
    21 november 2017 / 09:45

    Wat is mijn ‘ikigai’? Dat is: de enige persoon die mij werkelijk gelukkig kan maken ben ik zelf. Ik ben zelf mijn ‘raison d’entre’, mijn ikigai. Als ik niet vóór mij ben, wat dan? De reden van mijn bestaan is geen ‘god’, de goden zijn nogal stil en egocentrisch. Ik ontdek wijsheid in mijzelf, wat ik lees geeft herkenning. Mag ik dat van mijzelf zeggen? Ja. Dat heeft niets te maken met ‘zelfingenomenheid’ of ‘naast de schoenen lopen’, maar besef (geen geloof) dat ik een mooi mens ben, iemand om lief te hebben, ter beminnen, van te houden. Dat begint met mijzelf. De filosofie stelt haar vragen, de vragen zijn goed. Maar ikigai gaat voorbij het verstand. Ze zet het gevoel in, puur gevoel gebaseerd op een reëel en mooi zelfbeeld, geen gebakken lucht. Het besef dat alle zichtbare en onzichtbare cellen van mijn wezen een wonder zijn. Er komst verwondering over mijzelf en de prachtige mensen en natuur om mij heen. In de verwondering ontwaakt spiritualiteit (Abraham Joshua Heschel), en de Boeddha zei: ‘What you are is what you have been. What you’ll be is what you do now.’

    • Anne
      21 november 2017 / 16:41

      Prachtig Morna! ♥
      Je beschrijft hier zulk een mooi inzicht.. Ik leer nog wat van jou ;).. Al begrijp (&voel) ik zeker wat je bedoelt, ikigai kan je in deze zin zien als de brandstof – of als de kwintessens zo je wil.. (liefde) Al is het soms ook handig om verstandelijk bezig te zijn met een raison d’être, heb ik gemerkt.. Dankjewel voor je mooie woorden! Xx

  3. 21 november 2017 / 14:07

    Wat erg vragen op de dinsdagmiddag… ;) ik ben blij dat het oprecht beter met je gaat anne. En ook in betere tijden kan spiritualiteit een enorme steun zijn.
    Mijn ikigai..? Wel ik ben ermee bezig met dan onder een andere noemer. Bij mij is ‘thuis’ of ‘rooted’ het thema. Momenteel kijk ik naar hygge en astrologie om te zien wat ik echt wil in mijn leven. Maar meer daarover op vrijdag ;)

    • Anne
      21 november 2017 / 16:43

      Hihi, ik was er vroeg bij 0=)
      En dankjewel, da’s erg lief :) Ik houd zeker niet ineens op met ‘spiritueel-zijn’, geen idee of me dat ooit zou lukken.. Ik denk sowieso niet dat ik het ooit probeer ;) Van je thema ‘rooted’ ben ik van begin af aan al fan – ik ben dan ook erg benieuwd naar vrijdag! Xx

      • 21 november 2017 / 19:27

        We zullen wel zien waar dat rooted ons brengt ;) Soms laat ik spiritualiteit ook best op een laag pitje staan, maar helemaal weg gaat niet meer. Zodra je ogen zijn geopend voor spiritualiteit gaan ze niet meer dicht denk ik. Zodra je weet wat er is, en hoe je dat kan helpen kan je het niet meer wegstoppen en vergeten.

    • Morna Brighid
      21 november 2017 / 18:45

      Ho Anne, Ik dank je hartelijk voor jou mooie stukje. Echt weer een trigger. Ik probeer zoveel mogelijk over mijn eigen ervaringen te delen ipv pure kennis, dat vind ik ook zo mooi aan jouw blog. Ik ben blij dat je weer over spiritualiteit schrijft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.