Waarden (her)ontdekken

Waarden (her)ontdekken

Weten waar je voor staat – is dat niet hartstikke van belang?.. ‘Staan voor waar je in gelooft’ – is in mijn ogen een bewonderenswaardige eigenschap – en ‘t is een ‘logisch’ -maar daarom niet meteen een vanzelfsprekend- gevolg op enkel het ‘weten’ waarin je gelooft..

 

To believe in something, and not live it, is dishonest 

 

Maar ik denk dat alleen al ‘weten waar je voor staat’, al een mooi begin zou zijn. Té lang heb ik mijn zogenaamde ‘kernwaarden’ (of ‘core values‘) verwaarloosd – wellicht is het tijd om ze te (her)ontdekken, en er heel rustig aan mee aan de slag te gaan, niet?

Ik weet namelijk nog dat ik voorheen nogal veel belang hechtte aan bepaalde waarden.. Vooral onafhankelijkheid/zelfstandigheid, persoonlijke groei en ontwikkeling, blijven leren, helpen waar het nodig is (en ‘t kan) en al dat leeft met respect behandelen, waren ‘Big Ones’ in mijn denkbeeldige wetboek.

Ergens ben ik die waarden ‘kwijtgeraakt’ en verloor ik de drive ernaar te leven.

De grote verhuizing, nu bijna twee jaar geleden, heeft gewoon een hoop met me gedaan. Het vormt nog steeds een enorme uitdaging; doordat ik weinig nieuwe mensen heb leren kennen, doordat ik soms moeite heb met het samenwonen (vanwege mijn neiging me terug te trekken) en doordat ik vooral psychisch in een (diep) dal ben geraakt.

 

There is no happiness of the things we believe in are different than the things we do  
Albert Camus

 

Ik zeg niet dat ik weer ‘de oude’ wil worden, maar het zou denk ik enorm veel helpen wanneer ik wél weer aandacht zou besteden aan wat voor mij het belangrijkst is – zoals ‘de Anne van voor de verhuizing’ dat deed.

Trouwens; niet alleen in de pre-verhuizings periode was ik wat dat betreft goed bezig. Ik weet nog wat voor een vuur aan overtuiging er in me leefde toen ik vegetariër was. Vijf jaar lang heb ik uit principe geen enkel stuk dier gegeten (op een verdwaald vliegje misschien na dan..) – en dat voelde goed!

Steeds vaker ‘steekt’ er iets.. Gisteren nog, toen ik op het nieuws zag dat er bloed van kalfjes-foetussen wordt gebruikt in sommige medicijnen, voelde ik een enorme schaamte: Omdat ik er inwendig van walg en het niet helemaal vind kunnen (ik ga nu even niet in op het verschil in waarde van dat van een mens tegenover dat van een dier – als dat al van toepassing zou zijn)– maar diezelfde dag at ik -ondanks mijn haast aangeboren liefde voor dieren- wél nog een broodje kipfilet (al nam dat wel weer plaats vóór het onsmakelijke nieuws).

 

Happiness is when what you think, what you say and what you do are in harmony  
-Gandhi

 

Eén van de waarden die ik vroeger zo’n warm hart toedroeg, namelijk: respect voor al dat leeft (gejat uit het Paganisme/Boeddhisme, als het al niet in mijn dna zat), ligt nu dus stof te happen in een vergeten hoekje. Bij de rest van mijn waarden, eigenlijk.

Want ook al heb ik een vreselijk dubbel gevoel bij het eten van vlees: ik eet gewoon door – en verdring het nare gevoel voor ‘t gemak (zeker als ik ergens mee eet/als ons schoonmam weer met een voedselpakket voor de deur staat). Vegetarisch zijn kan nogal eens opgevat worden als ‘vervelend gedoe’, is mijn ervaring (niet met schoonmoe, hoor ;) )..

 

Stand up for what you believe in, even if it means standing alone

 

Maar of anderen het er mee eens zijn zou er dus niet toe hoeven doen. Té veel mensen gaan gewoon mee met ‘de rest’ – zelfs in hun (kern)waarden, bedenk ik me nu.. Als je er even over nadenkt begrijp je vast wat ik bedoel. Waarden zoals ‘Er goed uitzien’, ‘Succes’, ‘Rijkdom’, ‘Romantische Liefde’ – en meer in die strekking zijn nogal populair.. Al is dat niet altijd zo heel gek – maar is het ook echt het belangrijkst..? – Ik ben er eigenlijk nooit in meegegaan..

Maar helemaal geen waarden? Das ook geen doen.

Mijn ‘oude’ waarden kan ik alvast neerpennen: Ze komen overeen met wat ik (nog steeds) voel en ook met wat ik steeds vaker (weer begin) te denken. Nieuwe waarden die ik -ondanks (of juist dankzij) de afgelopen periode- heb opgedaan mogen er ook bij, zoals: Creativiteit, Simpliciteit/Enkelvoud, Verantwoordelijkheid, Genieten/Dankbaarheid en Zelfrespect.

 

Be as you wish to seem  
-Socrates

 

Naar deze waarden leven, er echt voor stáán – zou een ‘logische’ volgende stap zijn – Zoals ik in de intro al aangaf. Daarom lijkt het mee wel een idee om een stappenplan op te stellen om uiteindelijk op mijn eigen manier mijn waarden uit te dragen.

Bijvoorbeeld:

  • Weer vegetarisch worden (wellicht beginnen als ‘flexitariër’)
  • Tijd nemen om creatief bezig te zijn
  • Zelf (meer) gaan (be)studeren – bijv. zaken die aansluiten op mijn andere waarden
  • Bekijken wat ik nog meer kan ondernemen om uit het dal te kruipen/mezelf te beteren
  • De mensen om me heen laten weten dat ik er ook voor hen ben
    Et Cetera

Ook kan ik meer onderzoek doen naar mijn (kern)waarden. De motivatie achter de acties, maar vooral die achter je gedachten en emoties (eerlijk!) onderzoeken leidt je uiteindelijk -als het goed is- tot dat wat voor jou het belangrijkst is.

 

Bijvoorbeeld:

Ik bedenk me wanneer ik voor het laatst gelukkig was.

Nou, dat was toen we (vriendlief en ik) vanuit Limburg (familiebezoek) weer ons dorp in reden en samen uitgeput thuiskwamen – om bij het openen van de voordeur verwelkomt te worden door twee schatten van katten die dolblij waren ons weer te zien (en wij hen, natuurlijk).

Wat ik hieruit haal is dat een thuis(basis) -inclusief de aanwezigheid van mijn geliefden- heel erg belangrijk voor mij is.

 

of

 

Ik bedenk me wanneer ik voor het laatst kwaad was.

Makkelijk: gisteren nog. Ik wilde heel graag even met rust gelaten worden en alleen zijn met mijn gedachten en gevoel om te kunnen uitvogelen wat de F er nu weer voor onrust was aan het zorgen. Mijn vriend bleef jammer genoeg -hoe goed bedoeld dan ook- terugkomen om te kijken hoe ‘t met me ging en om te vragen of ‘ie iets voor me kon doen. Ik ben niet als een Queen B tekeer gegaan maar vanbinnen was ik redelijk p*ssed off.

Aan de hand van dit voorbeeld kan ik rustig stellen dan mijn eigen ‘space’ en tijd voor mezelf er zeer veel toe doen. Misschien een idee om zulke momenten in te lassen vóór het te laat is? ;)

 

Ask yourself what is really important, and then have the courage and wisdom to build your life around your answer  
-Lee Jampolsky

 

Hé, zo bedenk ik ‘on the spot’ nóg meer waarden/zaken waarmee ik best eens aan de slag mag gaan! Gezien mijn waarden -misschien heel subtiel, maar toch van betekenis- met mij en mijn leven/groei mee veranderen, is het vast raadzaam om wat vaker zulk zelfonderzoek te verrichten :)

Heb je zelf geen idee van ‘waar te beginnen’? Dan kan je *hier* een gratis (+ simpel en kort) testje afnemen om een idee te vormen.

Bij mij wees de uitslag op wat ik het belangrijkst vind op punten zoals ‘Spiritualiteit’ (op 1), ‘Innerlijke groei’ (2) en ‘betere leefwereld’ (3). – Wat me wel tegenviel is dat de dynamiek tussen de waarden niet echt mee wordt genomen in het berekenen van het resultaat. Zo verkoos ik vaak ‘Spiritualiteit’ boven andere opties omdat die waarden (o.a.) juist te bereiken zouden zijn door middel van spiritualiteit.. Maar zoals gezegd: je krijgt ‘n algemeen idee ;)

 

Ik zou graag van je horen hoe jij met jouw waarden/principes/prioriteiten bezig bent, waar deze uit bestaan en wellicht ook 

‘Het Waarom’

 

Volg:
Anne

Hi! Mijn naam is Anne (26) • Nieuwsgierig – Chaoot – Cat Lady – Tarotiste – BuJo-Addict – Pagan – Samenwonend – Uitpluizer – Filosoof-ish (etc) • Altijd blij met jouw ‘2 cents’, dus laat vooral een berichtje achter :)

Share:

22 Reacties

  1. Cassilda
    16 augustus 2017 / 20:22

    Hier ga ik even over nadenken, kom er op terug

    • Cassilda
      17 augustus 2017 / 18:52

      Daar ben ik weer.
      Allereerst, je spreekt over een diep dal.. maar zo te lezen ben je toch bezig met het zoeken van de uitgang. Dan is het geen dal meer, maar een painintheass lesson en levenservaring. Doordat jij jezelf vragen stelt, en je bezoekers, zet je ons allemaal aan het denken. We groeien, en staan even stil bij dingen die echt belangrijk ziin. In plaats van alle likes, reacties of volgers, waar de meeste bloggers een stuk drukker mee zijn. Ik hou niet van het woord uniek, maar jij bent zeker zo close als het zijn kan uniek. Dik compliment!
      Over mijn principes/waarden/prioriteiten.. dit ligt aan wie ik ben. Als ondernemer en manager leef ik om geld te maken, mensen mijn artikelen te laten kopen en onze klanten te adviseren (en overtuigen). Maar, ik heb een pleuris aan een wereld waar alles draait om geld. Tegenstrijdig, daarom hou ik de werk en privé Cassilda maar zo ver mogelijk uit elkaar als mogelijk. Ik zou natuurlijk in een branche kunnen werken die mijn privé kant zou ondersteunen, alleen ik kan op dit moment geen fijnere plek voorstellen dan de detailhandel.
      We volgen elkaar nog niet zo lang, dus dan denk ik dat je een van mijn grootste prioriteiten nog niet kent. Ik drink niet. Ik rook niet. Ik gebruik geen drugs. Nooit gedaan. Nu niet. Nooit niet. Jarenlang ook luidruchtig straight edge geweest. Maar dat etiket heb ik ongeveer twee jaar geleden laten vallen omdat de meeste straight edge mensen niet aardig zijn, en ik niet met hun geassocieerd wil worden. Oh, over het geen drugs… niet heel eerlijk, ik slik wel de anticonceptiepil en zo nu en dan migrainemedicatie. Tot nu toe nog geen antibiotica nodig gehad en ik hoop dit ook zo lang mogelijk uit te kunnen stellen. Vaak krijg ik reacties op deze keuzes, en meestal negatief. Iets waardoor ik nog harder van de daken wil schreeuwen dat ik trots ben op die keuze. Maarja, leer een blinde maar om te zien hè. Ik veroordeel mensen die wel gebruiken trouwens niet. Moet iedereen voor zichzelf weten, ik weet alleen dat dit voor mij de beste weg is.
      Qua religie ben ik zoekend, maar afstotend. Andere waarden.. pffsst.. een betere wereld, neh, ik ben te zwartgallig voor die onzin. Mensen zijn monsters.

      • Anne
        Auteur
        18 augustus 2017 / 09:44

        Welkom terug haha ;) Fijn dat je er de tijd voor hebt genomen, *mission accomplished*

        Ik denk dat ik het inmiddels wel zo kan zien ja; een ‘painintheass lesson’/levenservaring.. Al moet ik toegeven dat ik wat deze ‘dip’/valkuil betreft nogal hardleers ben :’) Maar daarom kan het nog niet kwaad om er op deze manier naar te kijken.. dankjewel! Ook voor het prachtige compliment, trouwens – was er eventjes stil van.. volgens mij heb je mijn ‘blog-waarden’ ontdekt ;) En dat jij andere waarden hebt dat die die in je werkveld/de maatschappij ‘gelden’, is volgens mij eerder regel dan uitzondering (maar pin me er niet op vast, mijn cv is eerder een verzameling aan gefaalde werkpogingen dan een representatie van mijn kunnen ;))..

        ‘Straight Edge’ – ja, die mensen ken ik. Ooit heb ik de keuze gehad om voornamelijk op te trekken met een groep ‘Straight Edge-ers’ of toch met de wat gezelligere, ‘feestende’ groep. De keuze was snel gemaakt, want zoals je zegt; ‘t gros van de Straight Edge – folks kunnen nogal onaardig zijn – arrogant en veroordelend vooral.. Jammer, want ‘niks’ gebruiken kan óók heel gezellig zijn (al dan niet op een ietsss andere manier), zeker wanneer je de rest gewoon in hun waarde laat. Al moet ik zeggen dat ik ook geen alcohol aanraak, nog niets eens een druppel, en me af en toe best kleinerend kan uitdrukken over hen die dat wél doen (vooral wanneer compleet zonder mate – om vervolgens daden te verrichten waar ik me dood voor zou schamen). Ik mag dan wel alles behalve straight edge zijn; ik houd m’n hoofd er graag bij ;).. Wat ik me wel afvraag is waarom je voor deze wel heel nuchtere levensstijl kiest? Niet dat ik het gek vind – maar ik kom het weinig tegen :P Je trots vind ik dan ook allesbehalve misplaatst!

        De ‘Mensen zijn monsters’-gedachte bekruipt mij ook wel eens, maar meteen erna denk/hoop ik: ‘maar zo zijn we niet geboren, we hebben een keuze’. Dat ik in hoogsteigen persoon nog een ‘betere wereld’ ga zien geloof ik dan weer niet, maar hé; je moet ergens beginnen. No seed ever sees the flower – zoiets ;) Ik heb het trouwens nooit echt gezocht in religie, meer in filosofie-ish ideeën. ‘t Moet vooral niet te zoetsappig/zweverig/vergezocht zijn, anders ren ik weg.

        Wat ik wil zeggen: Ik begrijp je op een hoop punten (voor zover dat mogelijk is) en ik bewonder dat je jezelf zo goed kent. Ik hoop alleen dat ik je niet dood verveel met de wat ‘vagere’ logjes, maar dat je ook daar wat uit kan halen.. Niet dat ik je meteen op een vliegend tapijt wil zien, maar misschien dat je sommige scherpe kantjes die je eventueel bij zou willen schaven of ‘struggles’ met buiten-jou-liggende zaken zo beter leert te begrijpen. Ik hang niet graag de jehova uit, maar soms denk ik een bitterheid bij je op te merken die niet altijd even hard nodig is. Sorry als ik er naast zit/te snel ben met inschatten/wat dan ook – Ik meen het gewoon te herkennen (vanuit de eerdere ik) en weet dat ‘t ook op een (voor mij iig) prettigere manier kan. ;) X

        • Cassilda
          22 augustus 2017 / 14:47

          Je mag altijd zeggen/vragen wat je denkt, mijn lontje is over het algemeen een stuk langer dan dat het lijkt. Jouw blog verveelt zeker niet, ik vind het ‘gezweef’ een aanwinst op de blogs die ik volg. Het heeft een perfecte balans tussen allerlei zaken, en is ook voor die gekkies zoals ik een fijne pagina. Dat bittere, hahaha, ja dat hoor ik wel vaker. Ik denk dat dit hoofdzakelijk een extra schild is, of een extra muur. Het is maar hoe je het bekijkt.
          Het hele nuchtere leven begon al vroeg, oma was zwaar alcoholist en dat heeft hier en daar zo zijn sporen achter gelaten. Later op de middelbare school, zaten al mijn vrienden aan de sigaretten, breezers en wiet. Ik vond ze op dat gebied maar mietjes, en besloot toen om nooit iets te proberen. Weer later leerde ik een man kennen die zei dat ik het nuchtere leven niet vol zou houden tot m’n dertigste, dat kon niemand. Toen ik dertig was wilde ik hem eigenlijk even bellen, om hem te laten weten dat ik de tachtig ook wel haal zo. Het is dus een combi van het verleden en mezelf (en omgeving) bewijzen dat het kan. Zet geen pizza voor me neer met een “verboden te eten”bordje.. die verdwijnt zo. Dat kan ik niet laten staan, haha

          • Anne
            Auteur
            22 augustus 2017 / 15:05

            Dankjewel voor zo’n fijne en vooral open reactie :) Bitterheid kan ik vaak wel waarderen, zolang iemand er ook de humor van kan blijven inzien/er niet in doorschiet. Bittere lui maken vaak mooi droge observaties en verwoorden die dan ook precies zo. Heerlijk ;) Ik heb ook te maken gehad met een alcoholistische opvoeder, ik begrijp je drive dus heel goed. Maar die drive werd bij mij een beetje gedood toen ik met de alcoholist in kwestie vergeleken werd; dat ik net zo zou eindigen. Natuurlijk bleef het niet alleen bij zulke ellendige opmerkingen. Toen wist ik opeens niet meer hoe snel ik aan ‘iets’ moest komen – en dankzij de feestende vriendengroep was dat allesbehalve moeilijk.

            Ik weet echt niet wat de mensen die zeggen van; ‘dat kan jij niet’, mankeert.. Mij hebben ze er mee gehad, maar jou gelukkig(!) niet. Heel knap dat je je pad ‘straight’ hebt gehouden – en ‘who cares’ wat die man denkt.. Mensen achter zo’n opmerking zouden je telefoontje waarschijnlijk niet eens geloven. Waar het om gaat is dat jij achter je waarde bent blijven staan – voor jou. Ik zou mezelf dan zeker ook een pizza gunnen ;) X

  2. 16 augustus 2017 / 20:34

    Mooi en wijs stuk. :-)
    Ik heb de test gedaan uit curiositeit. Ik ervoer hetzelfde als jij. :-) De dynamiek tussen de waarden wordt inderdaad over het hoofd gezien.
    Spiritualiteit stond bij mij ook bovenaan. Daaruit komt inderdaad verbondenheid. Uit die verbondenheid komt dan weer respect, betere wereld, verantwoordelijkheid, enz… voort. Eigenlijk moest ik maar één waarde aanklikken, ze omvat alles. :-D ;-)

    Vriendelijke groet

    • Anne
      Auteur
      16 augustus 2017 / 20:44

      Precies! ;) En dankjewel voor het fijne compliment :)

  3. Zwerver58
    16 augustus 2017 / 23:56

    Hmmm..ik heb de test gedaan. Maar ik moest minimaal 8 waarden aan vinken. Maar er stond er geen een tussen. Ik denk dat ik geen waarden of principes heb. Vind ik spiritualiteit belangrijk? Nee. Het gaat vanzelf. Vind ik goed doen belangrijk? Nee, eigenlijk niet. Vind ik vrienden belangrijk? Vrienden zijn! Je hebt het hier over dieren op eten. Ik volg daar ook geen principes in. Grote dieren eet ik niet meer, alleen vis en af en toe (scharrel)kip. Maar waarom ik dat doe weet ik eigenlijk niet. Best wel een eye opener. Het meeste gaat vanzelf denk ik. Een levensdoel zou ik misschien nog wel belangrijk kunnen vinden. Maar dat kan ik ook niet afdwingen. Doelen dienen zich bij mij vanzelf aan. Ik ben een beetje raar.

    • Anne
      Auteur
      18 augustus 2017 / 10:09

      Raar – en benijdenswaardig ;) Zoals ik in een reactie op Silvana al zei: Ik heb het nodig omdat ik het anders uit het oog verlies. Fijner is het wanneer het zich op een natuurlijke manier in je leven en manier van doen verstrengeld, maar dat geluk heb ik niet altijd. Meestal pas wanneer ik eventjes geoefend heb. Dat doelen zich aandienen herken ik dan weer wel, maar ik ben dan zo’n nerd dat ik het wel mooi opschrijf voor zich weer een vorm van afleiding aandient. Ik zou zeggen; ‘ben’ (raar), zolang je je daarbij oprecht goed voelt :)

  4. 17 augustus 2017 / 00:03

    Ik heb dit stukje weer met veel interesse gelezen! :)

    Zijn we soms een beetje te streng voor onszelf met het opleggen van allerlei na te leven waarden? Of moeten we juist wat strenger worden in dat naleven? Ik weet het niet. Ik kan me er wel in vinden dat je eigenlijk het ‘gelukkigst’ bent als je kunt leven volgens die waarden. Want ja, in conflict zijn met jezelf is best lastig; je vind altijd dat je gelijk hebt en jezelf ook ;P

    Maar alle gekheid op een stokkie… als iets nog lastig na te leven is, kan je afvragen of de ‘waarde’ wel om die manier van naleving vraagt. Dat klinkt misschien een beetje gek. Maar neem als voorbeeld even de Native Americans (‘Indianen’) en hun respect en waardering voor de natuur en de dieren. Toch wordt alles van het dier zo’n beetje gebruikt als ik me niet vergis.
    Zij hebben daar zo hun eigen visie op en zien dit waarschijnlijk totaal niet als een conflict met hun waarden.
    Het is maar net welke betekenis je aan je handelingen toekent.

    Om terug te komen op de kern; het kan denk ik alleen maar goed zijn om bezig te zijn met je prioritering in waarden.
    Toch voelt het voor mij als iets dat eigenlijk vanzelf gaat. En dat uiteraard ook best eens wisselend mag zijn.
    Tijd besteden aan mijn creativiteit is er ook een waarvan ik soms denk ‘zou die niet eens wat meer prioriteit mogen krijgen?’ Maar als ik ontdek dat ik er wel tijd voor kan maken, maar eigenlijk even veel meer bezig ben met een andere waarde, dan is het ook gewoon goed zo. Die creativiteit vindt haar weg toch wel door alles heen.

    Ik zou zeggen; vertrouw op je gevoel en stel bij wat aan je knaagt, als dat kan. ;)
    Liefs,
    Silvana

    • Anne
      Auteur
      18 augustus 2017 / 10:04

      Ik denk niet dat als je ergens echt in gelooft, je te streng bent wanneer je het na wilt volgen. Ik denk eerder dat je dat uit liefde voor jezelf doet, gezien je je daarmee ook beter gaat voelen. De waarden die in de maatschappij gelden en iedereen ‘opgelegd’ worden, laat ik hierbij even buiten beschouwing ;) En ja, soms zal het lastig zijn, zoals bijv. vegetarisch leven.. Maar dat komt vooral door wat de maatschappij als ‘normaal’ ziet – en dat terwijl ik de inhumane manier waarop er met levende wezens omgegaan wordt tegen ‘al dat goed is’ vind indrijven. Dan is het geen kwestie van ‘is het het waard’, maar eerder van ‘ik begin bij mezelf’; zoals dat gaat wanneer je voor verbetering wilt zorgen. Dan voelt het als natuurlijk, en niet als straf.. ;)

      Hoe de Native Americans het doen staat me ook wel aan, maar ik kan niet eerst aan de kip in de supermarkt vragen of ik ‘m mag opeten en de rest mag gebruiken voor andere zaken. Sowieso zal die kip ‘nee’ zeggen, gezien de manier waarop dat in z’n gang gaat in de westerse wereld..

      Met je laatste stukje ben ik het helemaal eens, al wil ik er wel aan toevoegen dat ik soms gewoon prioriteiten moet stellen omdat ik t anders vergeet/voorbij laat gaan. Maar dat dat voor anderen niet geldt is alleen maar mooi :) X

  5. 17 augustus 2017 / 06:56

    Ik ga even in op de rijkdom, ja ik vraag om rijkdom, elke dag, want rijkdom, is meer dan geld, rijkdom is ook wat je al hebt, wat er is, rijkdom is je kind, of je kat, of je vriend, als je dat hebt, liefde, ben je al heel erg rijk, en ja daar vraag ik dus om. net als liefde, net zo wijd gestrekt is dan alleen de romantische liefde, en ja dat laatste vraag ik ook om, de perfecte partner genaamd. Want dat verdien ik, als ik heel ben, kan ik opnieuw prioriteiten stellen en waarmaken.

    Als een aanvulling, en jij bent al zo rijk, ik nog niet, dus blijf ik vragen om die rijkdom. Vandaag ga ik een dagje weg, heerlijk naar een spa, dit wordt mij gegeven, maar het kost mij niets, behalve mee gaan, dat is rijkdom, al zal hij straks wel een stukje armer zijn wel in de welvaart van zijn rekening, hahaha en dat is nu net de nuance…. rijkdom-welvaart.

    En ja mensen mogen erom vragen. Het zelfs als prioriteit zetten als ze dat willen.

    Mijn prioriteit nu, is er eentje van losse aard, eentje die ik deels kan bewerkstelligen, vroeger minder goed, gezien er toen geen internet was, maar dat is voor nu, toch die partner, de liefde ;-) En dat kun je onmogelijk 100% zelf aan werken, je moet hem ook tegen komen natuurlijk… :P

    X

    • Anne
      Auteur
      18 augustus 2017 / 09:56

      Ik begrijp je reactie heel goed; (heel) krap zitten zorgt voor dagelijkse kopzorgen en kan enorm veel stress veroorzaken. Trust me, I know. Dat je daarvan verlost wilt zijn en het hoog op je lijstje hebt staan, begrijp ik dus ook. Ik denk alleen dat jij mij verkeerd begrepen hebt; Ik doel namelijk op het ‘Rupsje-nooit-genoeg’ gedoe: Mensen die meer dan genoeg hebben, maar nóg niet tevreden zijn en dat denken te kunnen oplossen met nog meer geld en bezit.. Niet de rijkdom die jij beschrijft (al is dat natuurlijk een veel mooiere vorm van rijkdom).

      ‘De Perfecte Partner’ – Pfoeh o.0 Wat bedoel je daar eigenlijk mee? Perfect in welke zin? Ik geloof niet in ‘de Perfecte Partner’ – in de zin dat niemand perfect is. Sterker nog: perfectie bestaat -in mijn ogen- niet. Liefde zou ondanks imperfectie(s) (zolang er wederzijds respect is e.d.) moeten vloeien, en niet ‘onder (strenge) voorwaarden’.. Dat iemand ‘perfect’ zou kunnen zijn voor jou -zoals jij bent, daar kan ik me dan wel in vinden (zijn en jouw imperfecties vullen elkaar aan, bijv.). Ik hoop ook dat je dat vindt, want dat verdien je, zoals je zegt (net zoals ieder ander).

      Verder wil ik nog even zeggen: ik gaf al aan dat het niet gek is rijkdom en romantische liefde te willen, mijn punt was meer dat je er wel zelf over moet nadenken – die waarden, en dat je beter kan voorkomen dat je zomaar met de rest meegaat en je dus je eigen persoonlijke waarden niet (echt) leert kennen of zelfs verliest. Maar volgens mij zit dat bij jou wel goed ;) X

      • 20 augustus 2017 / 09:36

        hahahaha, de ‘perfecte partner’ is een term uit de magic, die ik nastreef, en betekent gewoonweg, dat het meest ideale, zo dicht mogelijk bij jou passend, gaat tegen komen, wil niet zeggen dat hij perfect is, net zo min als ik dat ben, maar de ultieme match vraag je om. Dat je elkaar aanvult in juist de gebreken en tegelijk aardig op 1 lijn ligt.

        Ik kan je vertellen dat mijn tweede relatie in dit leven vanuit hele foute oorzaken tot stand is gekomen bijv. Ik was moe, en ik heb het gedaan omdat ik moe was en hij mooie verhalen vertelde. Dat wil ik nu voorkomen en eerst ook zien of het zoveel mogelijk op 1 lijn ligt en ook qua doen dat het zo is.

        Imperfect, dat zijn we, en dat zal ook altijd zo blijven, maar die ene blik opslag, de oerkracht, dat je gewoon bij elkaar past, match made in heaven :P ;-)

        X

  6. 17 augustus 2017 / 18:53

    Heel herkenbaar lieverd. Mijn waarden? Zelfontwikkeling! Liefde voor mezelf, familie en vrienden. Schrijven. Hoe ik het daarmee doe? Sommigen lukken. Anderen niet. Sommige probeer ik weer op te nemen.

    Ik denk ook niet dat je altijd op het goede pad kunt blijven. Het zijn juist de afdwalingen die ervoor zorgen dat we weer weten waar we eigenlijk wel voor staan. Het is spiraalvormige cyclus waar we steeds weer een draai maken om terug te keren bij het beginpunt.

    Liefs Loena

    • Anne
      Auteur
      18 augustus 2017 / 09:15

      Wauw! D’r knetterde even wat in m’n hoofd maar meteen erna maakte het een hoop ‘sense’ wat je hier zegt.. Dat zet alle ‘struggles’ opeens in een heel ander (en beter) perspectief! Mooie waarden ook :) Ik heb je vorige reactie maar verwijderd, ik weet niet waar het mis ging maar het was zo ongeveer dezelfde reactie, alleen hier had je nog een extra zin eraan toegevoegd (die ik zeker niet wilde negeren), dus vandaar.. ;) Dankjewel voor het mooie inzicht in ieder geval :)

      • 18 augustus 2017 / 13:43

        Mijn foon is niet meer wat het geweest is vrees ik… Maar bedankt om te verwijderen ;)

  7. 18 augustus 2017 / 21:04

    Pfoe hé, waarden… Je bent jezelf kwijt en probeert jezelf bij elkaar te sprokkelen als een soort puzzel, waarbij die waarden enkele stukjes zijn. Op zich geen slecht plan, maar damn… Wat zijn in godsnaam mijn waarden? o.O Echt Anne, aan het einde van dit logje explodeerde mijn brein wegens een besef aan zinloosheid, want geen waarden = geel doel = onrust = stress (want wat dan) = dwalen = zinloos. Je snapt wat ik bedoel, hehe. Dat testje hielp niet echt. XD
    Je noemt al een aantal mooie dingen; je weet ergens wel hoe je (weer) wilt zijn, hoe je je wilt voelen. Maar, zit dat ook echt in je, of is ‘de Anne die jij wilt zijn’ slechts een projectie gebaseerd op de situatie die je nu wilt ontvluchten? Like, wanneer weet je of een waarde echt bij jou hoort of niet? Zelfonderzoek is dan een pretty good uitgangspunt.
    Als ik denk aan wat ik belangrijk vind, komt er wat blabla boven. Alleen, als ik goed nadenk waarom deze dingen belangrijk zijn voor me, dan weet ik dat niet. Dus ik heb net ontdekt dat enkele van mijn waarden eigenlijk inhoudsloos zijn/motivatieloos; net alsof ik gewoon wat random woorden op mezelf heb geplakt om die puzzel af te krijgen, en nu zie dat er flink wat stukjes eigenlijk niet passen. Bullocks, moet ik nog aan het werk ook; veel te ‘lui’ voor, hahaha. :P Anyways, in de zoektocht naar jezelf zit het gevaar dat je soms te snel iets op jezelf plakt om ‘heel’ te zijn, wat later toch niet blijkt te passen. Dus het is erg goed dat je hier bewust mee bezig gaat en er de tijd voor neemt. Mocht je zelfstudie ook wat leuke (online) bronnen opleveren, tip me dan even. 0=)
    Respect voor alles wat leeft; dat is denk ik een van mijn waarden – al is het soms verdomde lastig om voor bepaalde mensen respect op te brengen… Hm, en doubt is back. Dus, ehm, succes! :P

    • Anne
      Auteur
      19 augustus 2017 / 12:12

      Ik snap wat je bedoelt Roos, eigenlijk al je punten wel :P Wat ik vaak zie, en ook in jouw reactie meen te herkennen, is dat mensen waarden overnemen.. Lekker cliché’s overnemen zoals ‘vrijheid van meningsuiting’, ‘gelijkheid’, ‘rechtvaardigheid’, ‘respect (voor ouderen)’ enzovoorts. Hoewel dit mooie waarden zijn, komen ze bij mij nogal ‘leeg’ over. Ik heb waarden die er als het ware ingebakken zitten. Ik heb altijd van dieren gehouden, altijd ben ik creatief bezig geweest en voelde ik me daar heel goed bij, leren is ‘mijn ding’, ‘er zijn voor anderen’ gaat me a;s natuurlijk af, hoe zwaar ik het zelf ook heb (ik zou het verrekte moeilijk vinden iemand in nood te rug toe te keren – misschien haast onmogelijk). Deze waarden voelen voor mij zo natuurlijk/aangeboren/vanzelfsprekend aan + ik voel me er gewoon heel goed bij. Zo weet ik dat ik de juiste puzzel-stukjes te pakken heb ;).. Zelfonderzoek zet ik dus meer in bij de normen die ik eraan wil verbinden – wat is haalbaar/reëel en wat niet? Wat past er bij mij? Want ik ben mezelf gelukkig niet zó ver kwijt dat ik dat niet meer aan kan voelen :) En jij trouwens ook niet (hoop ik); dus wanneer je even *uit* je hoofd stapt en nagaat wat je voelt bij bepaalde waarden, kom je er wel ;) Als ik nog interessant materiaal tegenkom ben jij de eerste! ;) X

  8. 18 september 2017 / 19:29

    Normen en waarden volg ik. Waarom? Ik kan niet anders.

    Vriendelijke groet,

    • Anne
      Auteur
      18 september 2017 / 22:04

      Wil je wel anders en bedoel je dat je ‘moet’ of komt het je natuurlijk? ;)

      Groetjes,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.