Involutie

Involutie

Deze post schreef ik in de tijd dat ik nog blogde op elizenn.nl, nu zo’n anderhalf jaar geleden. Omdat ik mijn 2-jarig Blog Jubi vier, heb ik deze ‘klassieker’ (lees: de populairste post van ‘t oude en tevens mijn eerste blog ‘elizenn’) nieuw leven ingeblazen.

Het merendeel is nog ‘origineel’, maar daar waar tegenwoordig op dit blog verwarring zou kunnen ontstaan (door missende links/missende eerdere posts die destijds wat nodige info boden) heb ik ervoor gezorgd dat het logje ook hier op beejoie -hopelijk- tot zijn recht komt.

 

Lastig Logje

Ik moet toegeven dat ik zelf een haat-liefde relatie heb met dit logje. Niet alleen vanwege de confronterende inhoud, maar ook omdat ik na het posten van dit log opeens ‘op’ was.. “Dit was het dan.” – Dacht ik toen ik op ‘publish’ had geklikt.

De vraag waarmee ik liep toen ik aan Elizenn was begonnen, had ik door middel van dit logje zelf beantwoord.

In plaats van meteen met het inzicht -beschreven in deze post- aan de slag te gaan (vanwege problemen die jullie tegenwoordig inmiddels bekend zijn) zocht ik in het wilde weg naar een uitvlucht. Onder andere door een ‘frisse start’ te maken op een gloednieuw blog (en nog een, en nog een, en nog een..).

Schrijven is altijd ‘mijn ding’ geweest en heeft daarom wel vaker de rol van ‘uitvlucht‘ gehad. Gelukkig is het inmiddels weer een gezonde hobby/passie en ook een grote uitlaatklep. Handig, nu ik me langzaam wél bezighoudt met de inzichten die ik hieronder beschrijf..!

 

Ik hoop dat niet alleen ik iets aan deze post heb (‘t dient toch wel verrekte goed als ‘reminder’!), maar dat jij ook wat kan met de -weliswaar zware– inhoud. Of het je enkel aan het nadenken zet of dat je er -net zoals ik- mee aan de slag gaat :)

 

 

Het zelf

In een eerder verschenen oude post, ging ik al dieper in op ‘het zoeken -en vinden- van jezelf’ en op een aantal mogelijke antwoorden op de vraag: ‘Wie ben ik?’/’Wie zijn wij?’. Deze post -ook al een een ‘oud geval’ gaat over de weg naar ‘het zelf’. Het ‘zelf’ waar het in deze post over gaat, kan je je voorstellen als ‘de Essentie‘ – hetgeen wat er overblijft wanneer je loslaat: je gedachten, je (schijn)controle, maar vooral en bovenal je ‘Ego’.

Oké, nog steeds een beetje vaag dit.. Hopelijk begrijp je zo -na het lezen van dit logje- wat ik bedoel.. ;)

 

 

 

 

Involutie

Het innerlijke (spirituele) proces van groei

 

 

De Strijd tussen Jij en Jezelf

Involutie heeft alleen een kans van slagen wanneer je een scherp beeld op jezelf hebt. Zoals je ogen een hoop informatie missen, zo doen ook je gedachten dat. Jezelf trainen de kleine veranderingen binnenin op te merken helpt je uiteindelijk jezelf beter te leren kennen. Maar het komt niet op alleen praktische zaken neer, je zult vooral bezig zijn met het overwinnen van jezelf.

Dat klinkt misschien heel raar, omdat jij en jezelf dezelfde persoon zijn, maar vrijwel iedereen is in strijd met zichzelf. Vervreemding speelt een enorme rol bij dit verschijnsel. Men past zich eigenlijk altijd aan; aan andere mensen, de maatschappij, de omstandigheden. Al snel is onze ware ik verdwenen; bedolven onder een verscheidenheid aan maskers/overlevingsstrategieën.

Contact met je ware ik is niet meer zo gemakkelijk aangezien je er überhaupt nauwelijks mee in contact hebt gestaan. Al vanaf kleins af aan heeft die relatie onder vuur gestaan, en is uiteindelijk ‘in vlammen opgegaan’.

 

 

Zelfonderzoek

Vanwege de ontbrekende relatie met je ware ik, heb je ook geen idee meer van wat het betekent om jezelf te zijn. Iedereen roept dat hij zichzelf is; waarschijnlijk om wederom iets te bewijzen aan anderen.. Dat ze zichzelf durven zijn – in de context waarin de meesten die uitdaging zien – maar die daarom niet per se klopt..

Je moet inderdaad durven; Zelfonderzoek laat je inzien welke belangen je nou echt nastreeft, waarom je denken en je handelen niet overeenkomen en waarom je je zo leeg voelt, je iets ‘mist’.

Je hebt er al die tijd namelijk alles aan gedaan om niet naar jezelf te hoeven kijken. Naar jezelf kijken is redelijk pijnlijk wanneer je handelen je intuïtief al niet bevalt. Doorgaans is het gemakkelijker het bij ‘simpele’ gedachten te houden zoals bijvoorbeeld oordelen.

Maar omdat we onze behoefte aan wezenlijke gedachten negeren en onze diepere gevoelens, behoeften, emoties en motivaties niet kennen, voelen we ons toch leeg.

 

 

Leegte & Externe Invulling

Om die leegte te vullen zoeken we om ons heen, buiten onszelf. Sommigen beginnen een queeste naar roem, succes, macht of een andere waarde waaruit zij bevestiging en zekerheid halen.

Anderen (ik, bijv.) zoeken het in excessen: overmatig eten, drinken, drugs gebruiken, werken, geld uitgeven, sporten, veel verschillende lichamelijke contacten aangaan of onnodige risico’s nemen, je agressief uiten, een obsessie of angsten ontwikkelen, in bed blijven liggen of jezelf compleet isoleren oftewel; ongezond gedrag vertonen ook al wéét je wat het met je doet..

Dat doen we natuurlijk niet zomaar; we storten ons op ons werk, hobby of onze studie en/of zoeken ons heil in excessen om maar zo in de beleving op te gaan dat de werkelijkheid –inclusief wij en onze leegtes- even niet meer bestaat.

 

 

Oordeel Niet – Denk door

Als je eerlijk naar jezelf kijkt bij het lezen over leegte en eventueel toe durft te geven dat je één van de bovenstaande strategieën toepast ben je niet alleen erg moedig, maar wellicht ook één stap dichterbij (meer/diepere) zelfkennis.

Toch kan het handig zijn je overtuiging te sterken voordat je alles dat je voor waar hebt aangenomen in twijfel gaat trekken.

De mens is er op ingesteld zichzelf te ‘beschermen’, en zal dit ook doen door middel van oordelen en excuses. Als jij op de vragen in bovenstaand stukje ‘ja’ of ‘nee’ hebt geantwoord met een gedachte erbij zoals ‘dat zijn slechte/beschamende/zwakke gewoontes’, dan heb je een oordeel geveld en waarschijnlijk niet verder nagedacht over bijvoorbeeld de diepst gelegen reden voor zulk gedrag – of over de behoeften waar op die manier aan voldaan worden.

 

 

Verbinding

We zitten dus flink gevangen in onszelf, in ons ‘valse zelf’. De beste (en enige?) manier om uit die gevangenis te breken zou zelfkennis zijn.

Wanneer je jezelf kent, ken je ook de waarheid, het één zijn, omdat jij het één zijn bent.

Soms vangen we intuïtief een beeld op van die eenheid, op zo’n moment is er een rust en ben je alleen je gedachte, je gevoel en je gewaarwording. We voelen we ons even stil, kalm, vitaal, verbonden en één.. Je beseft dat jij die rust en kalmte bent, dat jij die vitaliteit bent en dat jij het waarnemen bent.

Maar na een fractie van een seconde nemen de wereldse zorgen, angsten, maskers en problemen het weer over en ben je weer jij, en de rest de rest. Zo blijft de kloof bestaan; de kloof tussen jezelf en je ware zelf, de kloof tussen je denken en handelen, de kloof tussen jij en ‘de rest’.

Dat ‘jij’ kan alleen maar bestaan wanneer de rest ‘de rest’ is, in eenheid bestaat er geen jij.

Toch lijken we een (klein) besef van eenheid te hebben, want uit onderscheid alleen ontstaat geen liefde. We zien onszelf toch in elkaar, wat getuigt van verbintenis.

 

 

Overleven.. of liever Leven?

Zelfkennis doe je niet alleen op door je innerlijke roerselen te analyseren en te rationaliseren. Alhoewel rationeel nadenken erg belangrijk is bij het voorkomen dat je met je emoties meegesleept wordt, moet je vaak gewoon ervaren.

Die vliegensvlugge momenten waarop je even in contact hebt gestaan met de eenheid -zoals in bovenstaand stuk beschreven- kun je creëren. Je breekt dan even los van je valse zelf; je ego (het ego dat behoefte heeft aan controle, zich wilt aanpassen, zich op ongezonde manieren beschermen en eigenlijk alleen maar wilt overleven).

Je kunt door middel van meditatie oefenen in het tijdelijk loslaten van dit ego, oefenen in gewoonweg ‘zijn’; het bereiken van een ‘puur bewustzijn’: door één te worden met dat wat is en ons af te vragen wie ‘dat wat is’ eigenlijk waarneemt ervaar je jezelf op een heldere en vredige manier één met alles.

 

 

Innerlijk Leven: De Kern van het Onderzoek

Constant in een puur bewustzijn verkeren is voor de gemiddelde mens niet weggelegd. Daarom zal je de rest van je zelfkennis op moeten doen door na te gaan wat er binnenin je gebeurt en door die innerlijke verschijnselen te onderzoeken.

Je hoeft de buitenwereld natuurlijk niet compleet te negeren, maar het zou handig zijn als je stopt met het pogen te vullen van een eventuele leegte. En als je je niet zozeer richt op de ‘buitenwereldse’ zaken die iets bij jou teweeg brengen, maar je juist richt op wát het bij je teweegbrengt, raak je langzaam bekend met je innerlijke dynamiek.

 

 

Vrijheid – Geen Mening

Door open te blijven staan voor onze gevoelens en ze te onderzoeken en ook vooral te ervaren, raken we vertrouwd met ons innerlijk leven en kunnen we een liefdevolle houding ontwikkelen.

Het oordelen over gedachten en gevoelens helpt ons niet verder; het zal ons alleen maar in de weg staan aangezien we die gevoelens en gedachten door over ze te oordelen weer ‘wegstoppen’ in plaats van ze te observeren.

Je hoeft niet overal een mening of oordeel over klaar te hebben, je hoeft je niet met anderen te bemoeien, je hoeft je niet te verantwoorden.

Sterker nog; je ‘hoeft’ niets!

Dat besef zal je vitaler, sensitiever en aandachtiger door het leven doen gaan. Je bent vrij om jij te zijn, om in het pure bewustzijn te verkeren. Je bent onderdeel van de eenheid.

 

 

Kan jij je in de stof/filosofie van dit logje vinden?

Zijn er zaken die je herkent?

 

 

Volg:
Anne

Hi! Mijn naam is Anne (26) • Nieuwsgierig – Chaoot – Cat Lady – Tarotiste – BuJo-Addict – Pagan – Samenwonend – Uitpluizer – Filosoof-ish (etc) • Altijd blij met jouw ‘2 cents’, dus laat vooral een berichtje achter :)

Share:

8 Reacties

  1. Zwerver58
    22 augustus 2017 / 23:46

    Ik heb een vraag aan jou, Anne. Het is mooi geschreven en er spreekt veel wijsheid uit. Wat ik vragen wil is dit: in welke mate is het geschrevene mentale kennis? (weten in je hoofd) En in welke mate is het ervaring, innerlijke kennis? (weten van het hart)

    • Anne
      Auteur
      23 augustus 2017 / 00:00

      Begrijpelijke vraag. Eerst was er nog het innerlijke weten, later vond ik er de woorden voor. Helaas bleven kort daarna alleen de woorden over. Maar het innerlijke weten is naar m’n vermoeden nooit helemaal weg gegaan, en misschien wel een van de redenen waarom ik me zo rot kan voelen over mijn huidige manier van leven. Dat besef maakt dat ik nu weer meer ‘voel’ wat ik moet doen/wat ‘is’, in plaats van dat ik enkel de theorie loop te verkondigen – al is die mentale kennis daarom niet minder handig ;)

      • Zwerver58
        23 augustus 2017 / 10:20

        Ik begrijp het. Wat ik denk is dat je op een “hoger niveau” bent gekomen. (niet echt hoog, hoog en laat bestaan niet echt) Maar daarin kan de dualiteit soms erg veel pijn doen. Tot het ondraaglijke aan toe. Echter, zo lang als we leven zitten we in de dualiteit. Daarin moet je dan weer een balans zien te vinden.

  2. 23 augustus 2017 / 10:35

    Het grappige is misschien wel, dat ik mij hier zeker in herken, en de ommekeer kwam toen Merlijn in mijn leven kwam, elke keer, stukje bij beetje dorst ik in volle bescherming mijn hart te openen en alles op tafel te gooien, stapje voor stapje. Wat resulteerde in samen met Hem, maar ook voor elk stapje verder dat ik telkens opnieuw handvaten kreeg vanuit de externe wereld, mensen tegen kwam met een tip of een advies, of gewoon een opmerking die mij weer verder deed komen.

    Mijn conclusie, voor elke keer dat je dieper en dieper durft te kijken naar jezelf, concludeert, accepteert, dat je dan vanzelf de juiste weg vindt om weer verder te komen of het op te lossen. Of dit nu verwerking is, of fysiek, en dit is ook waarom ik gewoon weet, dat ik ooit zal genezen van wat ik heb ;-) Omdat ik het wil, en samen met of alleen telkens weer een stapje verder kom.

    Al weet ik ook nu, dat ik nu weer in een cirkel loop, omdat ik echt een aanvulling nodig heb, om dit samen weer verder uit te diepen, iemand bij wie ik mij echt 100% veilig kan voelen en alles kan vertellen en zeggen, en het ziet ernaar uit, dat dit nu alweer gebeurt, en niet bij 1, maar zelfs bij 2… maar het is nog pril!

    X

    • Anne
      Auteur
      24 augustus 2017 / 10:25

      Zo zo, klinkt veelbelovend :) Fijn dat er toch mensen zijn waarbij je je zo open durft te stellen en dat je er ook echt wat aan hebt! X

      • 24 augustus 2017 / 10:51

        Dat is ook een voorwaarde voor mij, en als de ander mij ook vertrouwt dan is het helemaal in balans, als je het mij vraagt ;-)

  3. 23 augustus 2017 / 17:07

    Leuk om te lezen dat je iets aan mijn reacties had. :-) Graag gedaan hoor. ;-)

    Ik kan me zeker in de stof/filosofie van dit logje vinden! Ik herken alles. :-)

    Vriendelijke groet

  4. Morna Brighid
    25 september 2017 / 09:29

    Ik vind het weer mooi geschreven. Het is echt een reis naar jezelf. Dat is jouw reis, en die is uniek. Daarom vind ik het altijd boeiend je blog te lezen. Uiteindelijk ben jezelf het centrum en in die reis kom je ook patronen tegen die je hebt aangeleerd, maar je komt er echt wel, in de kern van je wezen in je unieke spiritualiteit. By the way mijn blogades is veranderd:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.