Fotografie

Fotografie

De ‘Nostalgie Notes’ die je soms zal tegenkomen op mijn blog zijn oude logjes -eerder verschenen op een vorig blog- die ik nog steeds een plekje op mijn (nieuwe) blog waard vind. Deze Nostalgie Note gaat over fotografie; een beruchte inspiratiebron wanneer het om nostalgische gevoelens gaat ;)

 

Gelukkig hebben we de foto’s nog


Dinsdag 21 juni 2016

 

Vanaf 1816 kwam er vaart in ‘de ontdekking van de fotografie’, dat jaar maakte Joseph Nicéphore Niépce de eerste negatief-beelden. Het is natuurlijk al een hele prestatie, maar de beelden ( die Joseph ook wel ‘retinas’ noemde ) gingen buiten de ‘donkere kamer’ jammer genoeg verloren aangezien de lichtgevoelige deeltjes in de beelden nog niet geneutraliseerd waren (‘gefixeerd’). Ongeveer een kwart eeuw later durfde men te stellen dat de fotografie was ‘uitgevonden’; het lukte om de beelden te fixeren middels de ‘daguerreotypie’ : een techniek die geen gebruik maakt van negatieven en dus enkel uiterst unieke foto’s ontwikkelt.

Tegenwoordig maken en kopiëren we foto’s alsof ons leven ervan afhangt. Élk moment moet vastgelegd worden, zelfs dat moment waarop men blij is met zijn/haar vers geëpileerde wenkbrauwen. De tijd dat foto’s kostbaar waren en we ons rolletje bewaarden voor daadwerkelijk ‘memorabele’ momenten (zoals écht nieuws, familiebijeenkomsten en gezellige uitjes) is voorbij. We zijn dan ook gewend dat overal beeldmateriaal bij beschikbaar is: bij nieuwsitems, bij reclames, bij dating via het internet en natuurlijk ook bij de stukjes die bloggers schrijven. ‘A picture is worth a thousand words’ gaat hierin zeker op: zonder visueel aantrekkelijke lokkertjes kijken we nog niet eens naar die post, potentiële partner of te koop staande woning om.

Foto’s zijn dus goed voor de verkoop, en niet alleen voor de verkoop van kranten, geadverteerde producten en kunst. Ook voor de verkoop van onszelf! Op Facebook zetten we onze mooiste foto die we van onszelf hebben, net zoals bijvoorbeeld op de eerdergenoemde datingsites. En als dat al niet een beetje raar overkomt: sommigen mensen posten massaal ‘selfies’; foto’s die ze in een onhandige positie van zichzelf hebben weten te maken. En niet één of twee, om een beeld van zichzelf te stellen; nee, veel mensen vinden het nodig om hun ‘verval’ met de dag vast te leggen en te delen..

Zelf ben ik ook schuldig aan de ‘selfie’; toen ik op mijn 13e de ‘foto-functie’ op onze -steeds vastlopende- webcam had ontdekt duurde het niet lang voordat er een ‘veeg’ op het beeld verscheen die ‘mij’ moest voorstellen. Maar na een poosje geduld was ook míjn eerste selfie een feit. Gelukkig sloeg het idee om mezelf vast te leggen bij mij niet zo hard aan.. Een paar keer per jaar ‘gebeurt het’. Het resultaat zie je bijvoorbeeld in mijn Side Bar, waaronder ik mezelf in het kort voor stel. Maar ik ben dan ook zo iemand die überhaupt niet graag op de foto staat en het foto-maken vaak liever aan zichzelf overlaat dan aan een ander. Foto’s mogen dan een enorme positieve kracht hebben, hun eigenschap om me zelfbewust te kunnen maken ervaar ik als minder prettig..

Genoeg mensen die daar géén last van hebben.. Die mensen die dagelijks een smoel trekken naar hun telefoontje, dus. Zelfs uit onderzoek is gebleken dat het niet helemaal gezond is: mensen die vaak selfies maken en/of posten zouden vaker ‘anti-sociale’ trekjes vertonen. En wanneer ze hun foto’s óók nog eens door de ‘bewerker’ heen gooien is groeit de kans dat die persoon een narcist blijkt te zijn eveneens. Bij deze ‘selfie-ende’ mensen is het vaak ook het geval dat ze onzeker zijn en zichzelf waarderen op hun uiterlijk -zoals je met een stuk vlees zou doen- (self-objectification). Zeker vrouwen lopen daardoor het gevaar een eetstoornis of een depressie op te lopen.

Maar foto’s zijn natuurlijk niet alleen ‘slecht nieuws’; we profiteren allemaal elke dag van de voordelen van de uitvinding van fotografie. Iets wat ik echt zou missen wanneer ik mijn bezittingen verloren zou hebben, is mijn foto-album. Het album staat dan ook niet vol met selfies, maar met mooie momenten, mooie mensen en dieren en nog van alles dat is ‘geweest’. Zonder die foto’s zou ik me veel van die herinneringen niet meer zo helder voor de geest krijgen! Zelfs die momenten waarop je moest lachen van de fotograaf in kwestie -ondanks regen, tegenslag of teleurstelling- koester ik wanneer ik ze in mijn album terugvind. Zo nu en dan is er zelfs sprake van ‘nostalgie’: het pijnlijke verlangen naar ‘de goede oude tijd’… -Toen ik nog nooit had gehoord van duckfaces, tinder of selfies- Maar die tijd is (helaas?) voorbij.

 

Gelukkig hebben we de foto’s nog!

 

Wat valt er te zien op jouw favoriete foto’s?

 

Volg:
Anne

Hi! Mijn naam is Anne (26) • Nieuwsgierig – Chaoot – Cat Lady – Tarotiste – BuJo-Addict – Pagan – Samenwonend – Uitpluizer – Filosoof-ish (etc) • Altijd blij met jouw ‘2 cents’, dus laat vooral een berichtje achter :)

Share:

2 Reacties

  1. 29 april 2017 / 20:46

    Jeej we zijn nogmaals door de narcistenscan gepasseerd! Nee geen selfies hier. Ik vraag me af of mijn lezers wel een idee hebben hoe ik er uitzie xD Maar veel altaren en tegenwoordig ook mijn huisje nu ik er trots op kan zijn :) oh en foto’s van bomen of de natuur. En nog wat altaren… Witch for life! ;)

    • Anne
      30 april 2017 / 10:05

      Ik vind je foto’s ook altijd lekker sfeervol :) En ik heb ook enkele duidelijke en leuke kiekjes van jou zelf voorbij zien komen.. dacht dat je ze zelf genomen had haha, zodra iemand anders de camera op mij richt verander ik tenminste in een ehm… iets minder aantrekkelijk meisje xD Dan maar lichtelijk narcistisch ;)…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.