Communicatie

Communicatie

Wanneer je me een jaar of 3 geleden zou vragen wat mijn talenten zijn, zou ik zeker niet meteen met een rijtje speciale skills op de proppen komen. Iedereen is wel ergens ‘goed’ in – daar ben ik van overtuigd. Maar waar ik zelf goed in zou zijn? Al zou je me dood meppen..

Een tijdje heb ik zelfs het ‘talent’ van Albert Einstein schaamteloos gejat/overgenomen:

 

 

I have no special talent. I am only passionately curious.

 

 

Leren en onderzoeken, daar raak ik nooit mee verveeld. Maar dat ‘uitpluizen’.. dat lukt me natuurlijk niet alleen! Ik vertrouw hierbij ook grotendeels op de informatie en ervaring van anderen; of die wetenschap nu via boeken, het internet of door gewoonweg met mensen te praten wordt opgedaan.

Toch heb ik een ontiegelijke hekel aan samenwerken. Daarin schieten mijn (geduld / vertrouwen) skills toch echt tekort.. Jammer genoeg moest ik er tijdens mijn HBO-opleiding toch echt aan geloven (‘t schijnt de standaard te zijn). Zoals verwacht verliep dat samenwerken niet zo smooth als de bedoeling was: Zodra ik in zekere zin afhankelijk ben van het werk en de inzet van anderen, verander ik in één neurotische bonk zenuwen.

 

 

Nu -2 (gefaalde) pogingen tot HBO later- krijg ik erg vaak te horen dat ik ‘goed’ ben met mensen. Dat ik daadwerkelijk de moeite neem naar hen te luisteren en om hen te begrijpen. Mooier nog: in dat ‘begrijpen’ schijn ik een kei te zijn!

Om niet al te hoog op mijn ‘high horse’ te klimmen laat ik beschuldigingen wat betreft heldervoelendheid even achterwege (haha, oops.. :P). Kortom: veel mensen om me heen vinden in mij een luisterend oor, begrip en op z’n tijd zelfs nuttig advies.. Er wordt zelfs geopperd dat ik het goed zou doen als coach (al weet ik niet wat ik daarmee moet). Maar even welbeschouwd.. best wel een talent, zo iets, toch?

 

 

Ook schijnt dat ik m’n woordje klaar heb staan – dat ik me met woorden in zo’n beetje elke situatie goed kan redden. ‘Je moet echt iets met taal/schrijven/woorden gaan doen’ is dus ook een advies dat ik heb mogen ontvangen (wederom: geen flauw idee wat ik ermee moet – maar bedankt voor ‘t compliment!).

 

Mensen en taal, dus. Voeg die twee bij mekaar en wat heb je? Juistem: Communicatie!

 

Nu bestaat (menselijke) communicatie natuurlijk niet alleen uit ‘mensen en woorden’ (denk aan lichaamstaal e.d.) – toch kun je met de juiste woordkeuze al een stuk verder komen dan wanneer je er als een neanderthaler met willekeurige klanken/woorden op los lult.

 

 

Communicatie is dus één van mijn sterke punten, als ik mijn omgeving en eerdere gesprekspartners mag geloven (en dat doe ik ook, to be quite honest). Zo lang iemand Nederlands of Engels spreekt, durf ik een gesprek -in welke strekking dan ook- wel aan.

Maar laat het nu zo zijn dat er zoiets bestaat als ‘lijnen’. Je weet wel: ‘op één lijn zitten’ – met een ander.. iets dat voor mij zo ongeveer de norm is. Behalve (aber natuurlijk) wanneer het op vriendlief aan komt: Hij lijkt wel een compleet andere taal te spreken dan ik!

Soms is dat jammer en/of pijnlijk. Maar het vormt ook heel vaak een kans van elkaar te leren – en onze communicatie-skills aan te scherpen!

Waar het eerst maar een ongemakkelijke bedoeling was wanneer één van ons ergens mee zat (de angst om niet begrepen te worden en/of de angst voor een eventuele ruzie zat ons dik in de weg) werken we er nu op zulke momenten aan elkaars ‘taal’ en intenties beter te begrijpen.

Op deze manier heb ik toch nog wat puntjes aan mijn ‘communicatie skills/tips-lijst’ kunnen toevoegen – een lijstje dat ik nu graag met jou deel :)..

 

 

Tips bij het communiceren

 

Deze tips deel ik met de gedachte dat het fijn zou zijn wanneer iedereen de durf en de skills heeft zijn of haar behoeften aan te geven. Miscommunicatie is maar al te vaak de oorzaak van (onbedoelde) conflicten of nare gevoelens – dat terwijl je zulke zaken juist door te communiceren tracht te vermijden of te uiten.

In de post ‘de juiste woorden’ som ik al de redenen op die ervoor zorgen dat mensen soms liever stil blijven dan dat ze hun gevoel uiten en hun behoeften verwoorden. Met deze tip-lijst probeer ik die redenen/angsten ‘van mindere invloed’ te maken zodat je blijft/weer gaat praten met je geliefde(n) – zó belangrijk..!

 

 

Tip 1 – Ga eerst bij jezelf ten rade

Waar ik vaak de mist mee in ging was het gelijk adresseren van nare gevoelens. Vaak resulteerde dat in een soort hevige woorden-kots waar de ander dan maar wijs uit moest zien te komen – en er niet beledigd door mocht raken (-tegelijkertijd). In alle emotie kan je nog wel eens dramatische uitingen doen, soms gebruikmakend van ‘extreme’ woorden. Het enige dat je op die manier bereikt, is het scheppen van verwarring, zeker gezien je het zelf nog niet eens helder ziet.

Dus mocht je je naar voelen; Ga dan eerst bij jezelf ten rade. Onderzoek de oorzaak, of de onderliggende oorzaak (dus niet alleen die druppel die de emmer deed overlopen) en vind daar de juiste woorden bij – het liefst zo concreet/specifiek mogelijk.

Ga dan nog even na of je er überhaupt profijt bij hebt wanneer je het met de ander zou delen (kan hij/zij er iets mee? is het redelijk? – dat soort vragen) en kies dan pas een moment om daadwerkelijk het gesprek aan te gaan.

 

 

Tip 2 – Houd het bij jezelf

Vermijd: “Jij doet dit”, “Jij doet nooit dat”, “Jij snapt ‘zus en zo’ niet” (etc.).. Houd het in plaats daar van bij jezelf:

-“Ik zou het fijn vinden als ..” / “Zou je misschien .. ? Dat zou ik erg fijn vinden”
-“Ik heb het gevoel dat..” / “Ik voel me..”,
-“Ik heb .. nodig” / “Ik vind .. erg belangrijk”
-“Wanneer je .. zegt/doet voel ik me ..”
-“Zelf denk ik dat..” / “Zelf zie ik dat anders”

Eisen, beschuldigingen, oordelen, generaliseringen of een bevel strijken de ander vrijwel altijd tegen ‘t haar in. En is dat nu zo gek?

 

 

Tip 3 – Denk ook aan de ander

Wanneer jij je ei dan eindelijk helder en op een zo vriendelijk mogelijke wijze hebt kwijt gekund, is het tijd voor de ander: Geef hem of haar de tijd je ‘ei’ te verwerken en er op te reageren (of dat nu vrijwel meteen is of dat diegene er later graag op terug komt).

Laat merken dat je luistert door diegene rustig uit te laten praten, oogcontact te maken en door eventueel zijn/haar antwoord in je eigen woorden kort samen te vatten of door (controle)vragen te stellen.

Sta zeker nooit te popelen om meteen te antwoorden, maar luister! Dadelijk mis je in je ongeduld ‘het punt’ nog en is miscommunicatie een feit. Dat zou jammer zijn.

Mocht je om een mening, advies of inbreng hebben gevraagd, houd er dan rekening mee dat iemand daar dan niet opeens toe verplicht is. Uiteindelijk is het jouw zaak en kan je er niemand verplicht mee opzadelen. Neem verantwoordelijkheid en respecteer andermans ruimte en grenzen.

 

 

Tip 4 – Blijf open-minded

Ten eerste is het maar de vraag of je een meningsverschil (of iets in die strekking) echt moet uitpraten. Wanneer je er eigenlijk wel mee kan leven of wanneer het er maar bar weinig toe doet zou ik er sowieso niet aan beginnen. – Choose your battles wisely.. ;)

Is het tóch een belangrijke kwestie; stap dan niet in het gesprek met de missie enkel je gelijk te halen. Houd de mogelijkheid dat de ander (ook) een punt/gelijk heeft open en ben een beetje (heel erg) flexibel. Zet zo mogelijk ook je trots een beetje opzij.

Kom je er niet uit? Accepteer dat meningen verschillen. En/of: Bespreek dan op beleefde wijze hoe ermee om te gaan.

 

 

En niet te vergeten: Ga hoe dan ook nooit ‘zomaar’ ergens van uit! Vraag het liever eerst op een tactvolle manier even na. Dat kan je zomaar een woordenwisseling schelen ;)

 

 

Waar ben jij goed in?

Heb jij nog een tip die hierboven mist?

 

Volg:
Anne

Hi! Mijn naam is Anne (26) • Nieuwsgierig – Chaoot – Cat Lady – Tarotiste – BuJo-Addict – Pagan – Samenwonend – Uitpluizer – Filosoof-ish (etc) • Altijd blij met jouw ‘2 cents’, dus laat vooral een berichtje achter :)

Share:

10 Reacties

  1. Morna Brighid
    14 november 2017 / 06:49

    Hoi Anne,

    Wederom een prachtig stukje. Ja, wees niet bescheiden. Dat is de invloed van het calvinisme. Je bent prachtig, je bent uniek, meet jezelf niet met een ander, omhels je heldervoelendheid (maar leer er wel mee omgaan, doe een training, bijvoorbeeld mentaal of Reiki, NLP o.i.d.)
    Je bent iemand die inderdaad goed kan communiceren. Werp de ‘bescheidenheid’ van je af, wees je mooie jelf, begin te stralen, laat je licht schijnen. Wees inderdaad overtuigd van jouw krachten. Leef, heb lief, dans, straal, leef ten volle en uitbundig. Wie je wil beperken: negeren en jezelf blijven affirmeren. Ik zeg het, wat ik zit zelf ook in dat proces. Affirmeer het goddelijke in jou, affirmeer je geluk, je bent het waard. Het is je geboorterecht!

    • Anne
      14 november 2017 / 07:15

      Oehf… Dankjewel Morna! Ik zat best wel erg in mijn maag met dit stukje.. Van de ene kant mag je best trots zijn op je sterke punten, maar van de andere kant is er de schaamte die je hoort te voelen wanneer je (zoals ze het noemen) ‘op loopt te scheppen’.. En die schaamte was tot nu toe erg sterk – ondanks het gegeven dat ik ook wel in zie dat ‘trots zijn’ en ‘opscheppen’ niet meteen t zelfde is.. Je reactie doet me dus vreselijk goed! Ik zie mezelf er trouwens op de korte termijn wel wat intensiever mee aan de slag gaan – t is nog even zoeken. Dankjewel (nogmaals), ook voor je advies :) Xx

  2. 14 november 2017 / 07:57

    Anne je hoeft er zeker niet met in je maag te zitten. Dit is een mooi stukje over communicatie dat ook bij NLP zowat uitgelegd wordt.
    Het belangrijkste in een gesprek is elkaar in eigen waarde laten. En vaak wordt dit wel eens vergeten.

    Aum Shanthi

    • Anne
      14 november 2017 / 08:04

      Dankje :) Ik heb ‘NLP’ even moeten opzoeken.. interessant! En daar zeg je inderdaad iets heel belangrijks – iemand aanvallen/bewust kwetsen doet nooit goed.

      • 14 november 2017 / 08:27

        Dat is ook zo. Vaak wordt het vergeten om de ander in zijn/haar waarde te laten.
        Wat jezelf niet graag hebt doe je ook een ander niet aan in een gesprek. Daarom moet men al eens een gesprek overnemen om het tot een goed einde te laten komen. Of even in een gesprek gaan spiegelen zodat het vlot verloopt.

        Aum Shanthi

  3. 14 november 2017 / 08:29

    En op de vraag waar ben je goed in. Zeg ik altijd in alles een klein beetje en ik zie wel hoe iets loopt om er beter in te worden.

    Aum Shanthi

    • Anne
      14 november 2017 / 08:43

      Oh, daar kan ik me ook wel in vinden! Bij jou zie ik dat ook zeker terug op je blog, leuk toch ;)

  4. Deliana
    15 november 2017 / 08:56

    Mooi en dapper stukje, Anne! Ik heb jarenlang in de conflicthantering gewerkt als mediator en coach en weet daardoor (en natuurlijk door mijn eigen conflicten) dat het goed is te bedenken dat de ander een eigen verhaal heeft. Met jouw laatste punt ‘nooit zo maar ergens van uitgaan’ kan veel ellende voorkomen worden!

    • Anne
      15 november 2017 / 09:42

      Dankjewel, Deliana! Inderdaad, iedereen beleefd en ziet anders. ‘t Is daarom misschien niet minder ‘waar’, je eigen werkelijkheid/beleving – maar openstaan voor andere mogelijkheden maakt ‘t er dikwijls wel draaglijker op. Zelf heb ik vreselijk lang lopen dubben voor ik het invullen op gaf.. ‘Mediator en coach’ klinkt me dan ook als een enorme ‘uitdaging’ in de oren! ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.